1-
دیروز، روز تولد من بود
و البته
هیچ کس
به من چیزی نگفت، نه تبریکی و نه تسلیتی

***
یادش بخیر
تولد 21 سالگی ام
وقتی که او
هنوز زنده بود
...

***
دیروز قرآن می خواندم. سوره انبیاء را:
"کل نفس ذائقه الموت"
این هم کادوی روز تولد.

2-
این پست، آخرین پست " باران عدل" است.
پس از این دیگر در " باران عدل" چیزی نخواهم نوشت. در مدت 2 سال و نیمی که در باران عدل می نوشتم و در دوران 3 ساله وبلاگ نویسی ام، از این دنیای مجازی که البته خیلی وقت هاست که رنگ واقعیت به خود گرفته، چیزهای فراوانی آموختم. با افراد فراوانی آشنا و با اندیشه های ریز و درشت بسیاری روبرو شدم  و البته در  این مدت تنها به سان یک شاگردی که در پی آموختن و اندیشیدن است ، در پی رسیدن بودم. ...
از همه دوستان عزیزی که در این مدت خواننده نوشته های عقیمم در این صفحه بودند، تشکر کرده و برای همگان ـ چه آنهایی که می شناسمشان و چه آ نها یی که آشنایی ام  تنها در بستر دنیای وب صورت پذیرفته ـ آرزوی بهروزی و شادکامی دارم.

 خداحافظ

شب سه شنبه،نیمه ی رمضان سال 2 یا 3 هجری قمری بود.همه ی اهل خانه در انتظار اتفاقی بزرگ و خجسته بودند.قرار بود فردی به خانواده ی زیبای فاطمه ی زهرا(س)و علی(ع) اضافه گردد. سلمی،دخترعمیس پیش فاطمه(س) بود و با همراهی با او سعی می کرد در این لحظات وی را یاری دهد.

 

ادامه مطلب

"ماریو بارگاس یوسا" در شاهکار تارخی خود، "جنگ آخرالزمان"، در بخش هایی از این رمان که لحظات پایانی عمر مرشد را ترسیم می کند، از زبان ذهن "کوچولوی مقدس" چنین می نویسد:

 می داند که هیچ چیز تصادفی نیست، چیزی به نام اتفاق محض وجود ندارد،هر چیزی معنایی ژرف دارد، ریشه ای دارد که دنباله هایش به پدر می رسد و آدم اگر به راستی به قداست برسد، می تواند آن نظم پنهان و معجزه آسا را که خداوند در عالم نهاده به چشم ببیند.

(جنگ آخرالزمان، بارگاس یوسا،نشر آگه، صفحه 815)

 

 

 

***

1-

تحلیل های زیادی برای گفتن دارم، اما، زیبایی این جمله در آن است که بی هیچ تحلیلی در مفهوم آن بیندیشیم.

2-

این روزها رفتارهای جالب یکی از بچه ها، گاه و بی گاه منو یاد " کوچولوی مقدس" می اندازه! موهاشون خیلی شبیه همند(!!!!)